Co to jest Selfish mining?
Po raz pierwszy zaproponowane przez naukowcow z Cornell w 2013 roku, "Selfish mining" definiuje mechanizm dla gornikow, aby pracowac razem i zwiekszyc swoje zyski poprzez tworzenie oddzielnych forkow i nie ujawnianie wydobytych blokow reszcie sieci. Wplywa to na ogolne zdrowie protokolu, poniewaz zmowa zwieksza ryzyko centralizacji.
Wydobycie Bitcoina zalezy od wielu czynnikow, w tym, ale nie tylko, od wydajnosci maszyn gorniczych, kosztow energii elektrycznej i mocy hashow przekazywanych do sieci. Projekt zapewnia decentralizacje poprzez przyznawanie nagrod poszczegolnym gornikom na blockchainie, co jest jednym z powodow popularnosci puli wydobywczych, poniewaz pozwala gornikom otrzymywac ciagle i spojne nagrody.
Gornicy moga jednak znacznie zoptymalizowac wydobycie i zwiekszyc wydajnosc, angazujac sie w samolubne wydobycie. Jesli przestana zglaszac nowe bloki do sieci publicznej, moze to sprawic, ze proces bedzie przebiegal szybciej i zmniejszy marnotrawstwo zasobow.

Rozwidlone blockchainy beda mniejsze niz publiczny blockchain - ale gornicy moga zapewnic, ze gornicy z publicznego blockchaina opuszcza swoj wlasny lancuch i dolacza do rozwidlonego lancucha, poprzez odmierzanie czasu ujawniania nowych blokow.
Proces ten jest kontynuowany do momentu, gdy rozwidlony lancuch jest wiekszy niz oryginalny lancuch i jest bardziej lukratywny do wydobycia. Moze to spowodowac, ze rozwidlony lancuch stanie sie bardziej dominujacy niz oryginalny, co powaznie narusza decentralizacje.

Jednak samolubne wydobycie nie jest oplacalna strategia dlugoterminowa, poniewaz w przypadku sukcesu gornicy zmniejszyliby wartosc swoich tokenow, niszczac zaufanie spoleczenstwa do kryptowaluty. Ponadto, jesli wszyscy gornicy angazuja sie w te sama dzialalnosc, nikt prawdopodobnie nie skorzysta znaczaco.