soft fork odnosi się do zmian stosowanych w blockchainie w celu modyfikacji lub dodania dowolnej funkcjonalności bez powodowania fundamentalnej zmiany strukturalnej. Kończy on dalszą ważność starszych transakcji lub bloków dla uczestników sieci (węzłów), którzy zdecydowali się przestrzegać nowych zasad konsensusu. Jednak nadal pozwala węzłom przestrzegającym starych zasad konsensusu uznawać nowsze transakcje lub bloki za ważne. Dlatego soft fork jest kompatybilny wstecz, co jest jego cechą odróżniającą od bardziej znanego hard forka, który kończy kompatybilność w przód dla wszystkich starych węzłów przestrzegających konsensusu.
Jednym z najważniejszych elementów soft forków kryptowalutowych jest to, że nie wymagają one zgody wszystkich górników w sieci na uruchomienie nowego kodu, ponieważ może on zostać wdrożony przy zgodzie większości górników. Dzięki temu aktualizacje sieci mogą być przeprowadzane szybciej i nie powodują znacznego rozłamu w społeczności. Może to być również wynik błędów górników, jeśli stare węzły naruszają nowe zasady, których nie są świadomi.
Blockchainy Bitcoin i Ethereum na przestrzeni lat wprowadziły kilka soft fork'ów w celu unowocześnienia sieci, naprawienia problemów lub zwiększenia funkcjonalności bez podejmowania bardziej kontrowersyjnej drogi hard fork'a polegającej na zmuszeniu wszystkich górników do uzgodnienia nowych zasad konsensusu, co wiązałoby się z ryzykiem podziału sieci. Powszechnie znanym i typowym przykładem soft fork jest aktualizacja Bitcoin Segwit, która pozwala na zwiększenie pojemności bloków poprzez usunięcie danych podpisu z transakcji.